![]() |
![]() |
|
| دوست داشتن |
آن سان که غربت ، دل را به سنگواره های تنهایی میخ زد میخ بر پیشانی ماه نشست ، که عکس درخت خشکی چکیده باشد که از آن ، غروب خورشید بر انتهای دریا نمایان بود نور طلایی خورشید بر نیمکت خالی آه .... هنوز بر روی آن نشسته تنها .... تنها .... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت 17:3 توسط yosefحسام زاده |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندهای روزانه |
|
www.yosef-hesamzadeh.blogfa.com آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
بهمن 1384 دی 1384 |
| آرشیو موضوعی |
|
عشق من |
|
RSS
|